تهجد و سحر خیزی امام خمینی(ره)

مقام معظم رهبری (مدظله العالی) می فرمایند : پیش نمازى، یعنى آدم مسجد را واقعاً محل كار خودش بداند؛ قبل از وقت، حتى قبل از دیگران، به آن‏جا برود و اوضاع مسجد را ببیند؛ اگر اشكالاتى در وضع ظاهرى مسجد هست، برطرف كند؛ سجاده‏اش را پهن نماید؛ منتظر مردم بماند كه بیایند؛ با یك یك افرادى كه مى‏آیند، تا آن‏جایى كه مى‏تواند، تماس بگیرد؛ به آنها محبت بكند؛ از آنها احوالپرسى كند؛ اگر مشكلى دارند، در آن حدى كه برایش میسور است، برطرف كند؛ نه اینكه پادوى كارهاى خدماتى مردم بشود - در بعضى از مساجد، چنین چیزهایى وجود دارد كه قطعاً غلط است - در آن‏جا بنشیند، مردم به او مراجعه بكنند، درد دل بكنند، خودش را بر مردم عرضه كند، در معرض مراجعات مردم قرار بدهد؛ نماز را كه تمام كرد، براى مردم مسئله و تفسیرى بگوید؛ حرفى بزند و بلند شود بیرون برود؛ یعنى این‏طورساعتى از وقت خودش را در این‏جا صرف بكند.

ما به هر چیزی رجوع کنیم که یک ظاهر دارد و یک باطن یک وجه دارد و یک ذوالوجه. لغت توجه در عربی از وجه است یعنی رویمان را به آن طرف می کنیم که توجه داریم و به این طرف و آن طرف نمی کنیم چون در رو و وجه چشم و گوش قرار دارد و این دو عضو متمرکز می شوند به چیزی که توجه داریم.

صلات و نماز :